จะอยู่อย่างไร ในสังคมที่ต้องแข่งขัน


มีคุณแม่หลายท่านมาปรึกษา พูดคุย กับแม่ยุ้ย ในเรื่องมุมมองการเรียนของลูกในยุคกนี้ ว่าเด็กอย่างปลาทู ไม่เรียนพิเศษวิชาการเลย แม่ยุ้ยไม่เน้นเกรด ไม่เน้นคะแนน แล้วก็ไม่ได้ติวเข้มลูกมากมาย ลูกแม่ยุ้ยจะแข่งกับคนอื่นได้เหรอค่ะ อาจจะเพราะทุกคนไม่เคยได้เห็นผลการเรียนของ “ด.ญ. ปลาทู” กันเลยด้วยหละมั้ง

ขอยุ้ยตอบตรงนี้นะคะ .. อันนี้คือมุมมองของครอบครัวเรา ที่เห็นตรงกัน ซึ่งขอขึ้นตัววิ่งไว้ก่อนว่า “มันคือความคิดเห็นส่วนบุคคลนะคะ” อาจจะเห็นเหมือนกัน หรือแตกต่างกัน สุดแท้แต่ ไม่มีใครถูกหรือผิดทั้งสิ้น

แม่ยุ้ยเอง เรียนรู้สิ่งที่ลูกถนัด จากความใกล้ชิด ดูการบ้าน ดูแบบฝึกหัด และดูจากคะแนนสอบด้วย วิชาไหน ลูกเรา สนุกสนาน ได้คะแนนดี และดูกระตือรือร้นในการทำการบ้าน แปลว่า “ลูกเราชอบวิชานั้น” วิชาไหน หยิบการบ้านมาทีไร หน้าบูด หน้าเบี้ยว คะแนนสอบไม่ได้มากมาย แปลว่า “ลูกเราอาจจะไม่ถนัดวิชา” นั้น

การแข่งขันเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับยุคนี้ แต่แม่อย่างยุ้ย อาจจะแปลกที่เรา “ไม่นิยมส่งลูกลงแข่งขัน” และ “ไม่ได้สนใจว่า เราจะต้องแข่งขัน” ด้วยเช่นกัน สิ่งที่เราสนใจคือ “ลูกเรารับผิดชอบต่อสิ่งที่ต้องทำได้ดีแค่ไหนแล้ว” เพราะยุ้ยยังคงเชื่ออย่างหนักแน่นว่า “ความสุขในการเรียนรู้ มักจะนำพาผลลัพธ์ที่ดีมาให้เสมอ” และยุ้ยก็ไม่ได้ให้อิสระลูกมากจน ไม่รู้จักรับผิดชอบหน้าที่ของตัวเองนะคะ ถ้าใครตามกันมานานจะรู้ดีว่า ลูกบ้านนี้ จัดตารางสอนเอง เตรียมสิ่งที่ต้องเตรียมไปโรงเรียนเอง ทำการบ้านเอง ลืมแม่ก็ไม่ถามใครให้ ไปคุยกับครูเอาเอง

ทุกอย่างที่เราทำทั้งหมด เราเชื่อว่า จะนำมาซึ่ง “ความรับผิดชอบและรู้จักคิด” ของลูก วันหนึ่งข้างหน้า ลูกจะรู้ว่า “หน้าที่ของตัวเองคืออะไร” และ “เขาจะดูแลและรักษาหน้าที่เหล่านั้นด้วยวิธีการใด ๆ ได้บ้าง”

เคยนะ ไม่อยากอ่านหนังสือสอบ ยุ้ยก็ให้อ่านนะ แต่หมดเวลาแล้ว แล้วกัน ไม่จิ้ม ไม่จี้ ถือว่าต้องใส่ใจตัวเอง แล้วผลสอบออกมา ครูมีเอ่ยปากกับแม่ ว่า ต้องปรับปรุงนะคะ เดี๋ยวจะมีผลปลายภาค จะเกิดผลอย่างไร แม่ก็นำคำครูมาบอก พร้อมอธิบายให้ฟัง ว่าเกิดจากอะไร ปลายภาคต่อมา “เด็กเรียนรู้แล้วว่า ต้องปรับปรุง เขาก็ทำได้ดีขึ้น”

แม่ไม่เคยไล่ถามคะแนนสอบของลูกคนอื่น
แม่ไม่เคยเอ่ยปากว่า ดูซิคนนี้เก่ง ได้ตั้งเท่านั้นเท่านี้
แม่ไม่เคยบอกว่า เทอมนี้ถ้าได้คะแนนเต็มหมด ลูกจะได้นั่น ได้นี่
แม่ไม่เคยบอกว่า สอบตก คือปัญหาใหญ่ในชีวิต
แม่ไม่เคยคิดเลยว่า สอบไม่ติด ชีวิตจะหมดหนทาง

มีคนถามยุ้ยว่า ทำไมไม่ให้ปลาทูไปสอบสาธิตบ้างหละ ลูกจะได้มีประสบการณ์ คำตอบคือ “ดูจากข้อสอบแล้ว อีแม่ยังทำไม่ได้เลย วะฮะฮะ อีตัวพ่อเลยบอกว่า อย่าเลย ส่งแม่ไปสอบยังไม่ติดมั้ง”

แต่ยุ้ยมีความคิดจะส่งปลาทูไปสอบสาธิตนะคะ แต่เป็นระดับชั้น มัธยม ซึ่งดูทรงแล้ว วัยนั้น ลูกจะรู้จักคิด รู้จักเตรียมความพร้อมด้วยตัวเองได้ดีแล้ว เพราะถ้าไปสอบกันวัยอนุบาล บอกเลย “เหนื่อยแม่ เหนื่อยพ่อ” ยุ้ยรอให้ถึงวัยที่ “ลูกจะเหนื่อยด้วยตัวเองก่อน” แล้วเรามีหน้าที่คอยเป็นกำลังเสริม

โรงเรียนในประเทศนี้มีมากมายค่ะ เลือกที่เราพึงพอใจ และลูกมีความสุข แม่อย่างยุ้ยเลือกเหตุผลหลัก ๆ อยู่ไม่กี่ข้อ หนึ่งในนั้นคือ “ใกล้บ้าน” และลูกชอบ แม่โอเค เราไม่ได้เลือกเพราะ ดัง และคนเค้าว่ากันว่าดี เราจะเลือกที่ที่เราคิดว่า มันดีกับเรา และเหมาะสมกับเราค่ะ

‪#‎แม่ยุ้ยThePlatuStory‬