ถ้าไม่ได้ “ตำแหน่งแม่” ไม่ทำนะแบบนี้


เมื่อเช้ารถติดมาก ออกจากบ้าน 7.30 ปลาทูจะต้องถึง ร.ร. 8.00 บ้านนี้ก็แอบถึงตรงเวลาเป๊ะมาตลอด อาศัยบ้านใกล้ แต่เมื่อเช้า จอดนิ่งสนิท เคารพธงชาติกันในรถ จนปลาทูเอ่ยขึ้นว่า 

ปลาทู : แม่เราลงรถพ่อกันไหม แล้วเราเดินไปโรงเรียนกัน เดี๋ยวไม่ทัน
แม่ : เอางั้นเหรอลูก แน่ใจนะ 
พ่อ : จะไปเหรอ แล้วจะไปยังไง เดินแล้วจะถึงกี่โมง 
ปลาทู : ก็เดินไปตามถนนเรื่อย ๆ นี่หละพ่อ เพราะรถมันจอดไม่ไปไหนเลย

นั่งคุย นั่งคิดกันอยู่พักใหญ่ เห็นท่าว่าไม่ขยับแน่แล้วแม่จึงตัดสินใจ ชวนลูกรักลงจากรถ

เปิดประตูออกมากลางถนน ลากกระเป๋านักเรียนลูก ชวนลูกออกมา เดินจูงกันไปข้ามถนน

ปลาทู : แม่ข้ามถนนได้นะ รถมาเยอะเลยนะ
แม่ : เอาน่า ได้ซิ เดี๋ยวเรารอคนมาข้ามพร้อม ๆ เราหลาย ๆ คนก่อน
(บอกก่อนว่า แม่บ้านนี้ กลัวรถ ข้ามถนนคนเดียวไม่ค่อยได้)
ปลาทู : แม่ ไหวแน่นะ ไหวจริง ๆ นะ
แม่ : ไหวซิ นี่ไง เดี๋ยวข้ามไปพร้อมสองคนนี้ เชื่อแม่ ไปได้ !!

แล้วเราสองคนก็ข้ามถนน เดินมาขึ้นมอไซต์วิน ซิ่งไปโรงเรียน
ถึงโรงเรียน 8.30 น. ทิ้งพ่อไว้ในรถ พ่อมาถึง ร.ร. 9 โมงกว่าได้

ท่าทางปลาทูจะจำเรื่องนี้ไปอีกนาน